Halimiz Duman . Net
17 Ağustos 2008 Pazar
Doktor, Yinemi!
Hayat aceleye gelmez, beklemek gerekli benim beklediğim gibi bu acı soğuk karanlık günleri geride bırakırım diye umuyorum hani belki döner diye, hani derlerya sonun yaklaştığında hayatın gözlerinin önünden akıp geçiyor diye, trafik kazası geçirirken bende sonu düşündüm onu düşündüm bir anda hepsi akdı gözlerimin özünden, önünden bir bir geçti iyiside kötüsüde gidiyorum sanmıştım sanmasaydımda gitseydim boşa nefes alıp verdiğim şu dünyadan herşey dahada kötüye gidiyor istemeden de olsa.
Bir Düşünce; Neden her soruya bir cevap olmak zorunda! Cevap olmasada sevmeye, yaşamaya devam edilemezmi. Bir kerede olsa soruları cevapsız bıraksak sorunları yaşamaksak soruları cevapsız bıraksak? (bak bir soru daha)
Hep bekliyorum bıraktığı yerde ve şehirde istemediklerini yapmıyorum sigram ve alkolüm haricinde param varsa onlar tok param yoksada hepsi yok olduğu yere kadar, Gelecek sanıyorum ama gelmiyor biliyorum hiç gelmeyecek hani diyorum hani gelirse beni böyle perişan görmesin üzülür diyorum her aklıma gelşinde kendimi bir silkeliyorum kalkıyorum ayağa düzeltiyorum üstümü başımı ve yollara bakıyorum her inen otobüste açılan kapısına bakıyorum o basamaklardan adımlarını atarak inecekmi diye otogar önlerinde geçecek ömrüm berduş sersefil bir hayat ama alıştımda alışmadım diyemem kafamda bir yara kalbimde bir çizik.
Bir Düşünce; Yanlış olan nedir gerçekten gönülden sevmekmidir, yoksa beklemekmidir suç olan!
Yaptığım hasarın kafamdaki etkisi kalbime çarpması kötü sonuçlar doğuracak belliki, kaza yaptığım günün olmasıyla kimseye haber vermesemde beni seven dostlarımı yanımda görünce sevinmedim diyemem azda olsa biraz rahatlattı o günü ağrı ve sızıyla geçirirken ertesi günün başlamasıyla hala yerimden kalkamama nedeniyle yerimde yatıyordumki kuzenimin benim telefonumu uzatmasıyla başlamıştı yeniden doğmak, yeniden o sesi duymak arayan Sevdaydı öğrenmişki bana geçmiş olsun diyordu, biliyorum merakdan değil benim kendimi daha iyi hisetmem için aramasıydı ama olsun o bile iyi gelmiştim gelemez dememeliydim onunla konuştukça adrenalim biraz daha yükseklere uçuyordu neler konuştuk o 30 dk içinde şimdi sorsanız heycandan hatırlamıyorum ama o gecemdeki rüyalarımda hep benimleydi yalanda olsa ertesi gün sevdiğim saydığım bir abimizin düğünü olacaktı bende yanlız gitmek varmış diyordum kendime sevdayla bizi tanıyan biri dediki;
-Abi seni ve sevdayı gördüm sabaha karşı saat 6 gibi rüyamda
Tabi bu kalp durarmı merak işte adrenalinin en acı seviyesinde en uçta bekliyordu!
-Nasıl gördün?
-Bir odada ikiniz yan yana gördüm abi
Tabi yeter ve sus demekten başka bir çarem kalmıştı o heyecan birazda olsa acıya dönmüştü işte şimdi olduğum yerdeyim bütün acıların tepesinde bir rüya diyorum ve yine beklemeye devam ediyorum döneceğim demişti ya unutulması gerekn bütün şeyleri unuttum onunla geçirdiğim günleri unutamam diyorum bekliyorum unutulmaması gerektiği gibi...
Bir Düşünce; Neden her soruya bir cevap olmak zorunda! Cevap olmasada sevmeye, yaşamaya devam edilemezmi. Bir kerede olsa soruları cevapsız bıraksak sorunları yaşamaksak soruları cevapsız bıraksak? (bak bir soru daha)
Hep bekliyorum bıraktığı yerde ve şehirde istemediklerini yapmıyorum sigram ve alkolüm haricinde param varsa onlar tok param yoksada hepsi yok olduğu yere kadar, Gelecek sanıyorum ama gelmiyor biliyorum hiç gelmeyecek hani diyorum hani gelirse beni böyle perişan görmesin üzülür diyorum her aklıma gelşinde kendimi bir silkeliyorum kalkıyorum ayağa düzeltiyorum üstümü başımı ve yollara bakıyorum her inen otobüste açılan kapısına bakıyorum o basamaklardan adımlarını atarak inecekmi diye otogar önlerinde geçecek ömrüm berduş sersefil bir hayat ama alıştımda alışmadım diyemem kafamda bir yara kalbimde bir çizik.
Bir Düşünce; Yanlış olan nedir gerçekten gönülden sevmekmidir, yoksa beklemekmidir suç olan!
Yaptığım hasarın kafamdaki etkisi kalbime çarpması kötü sonuçlar doğuracak belliki, kaza yaptığım günün olmasıyla kimseye haber vermesemde beni seven dostlarımı yanımda görünce sevinmedim diyemem azda olsa biraz rahatlattı o günü ağrı ve sızıyla geçirirken ertesi günün başlamasıyla hala yerimden kalkamama nedeniyle yerimde yatıyordumki kuzenimin benim telefonumu uzatmasıyla başlamıştı yeniden doğmak, yeniden o sesi duymak arayan Sevdaydı öğrenmişki bana geçmiş olsun diyordu, biliyorum merakdan değil benim kendimi daha iyi hisetmem için aramasıydı ama olsun o bile iyi gelmiştim gelemez dememeliydim onunla konuştukça adrenalim biraz daha yükseklere uçuyordu neler konuştuk o 30 dk içinde şimdi sorsanız heycandan hatırlamıyorum ama o gecemdeki rüyalarımda hep benimleydi yalanda olsa ertesi gün sevdiğim saydığım bir abimizin düğünü olacaktı bende yanlız gitmek varmış diyordum kendime sevdayla bizi tanıyan biri dediki;
-Abi seni ve sevdayı gördüm sabaha karşı saat 6 gibi rüyamda
Tabi bu kalp durarmı merak işte adrenalinin en acı seviyesinde en uçta bekliyordu!
-Nasıl gördün?
-Bir odada ikiniz yan yana gördüm abi
Tabi yeter ve sus demekten başka bir çarem kalmıştı o heyecan birazda olsa acıya dönmüştü işte şimdi olduğum yerdeyim bütün acıların tepesinde bir rüya diyorum ve yine beklemeye devam ediyorum döneceğim demişti ya unutulması gerekn bütün şeyleri unuttum onunla geçirdiğim günleri unutamam diyorum bekliyorum unutulmaması gerektiği gibi...
posted by Bilinmez at
15:40:00
0 Comments:
Yorum Gönder
<< Ana Sayfayı Özledim