Halimiz Duman . Net

27 Ağustos 2008 Çarşamba

Yinede Üzülme
Sen üzülme bir tanem üzülme
Senin gittiğin gibi bende giderim
Sen bakmadınya ardına bende bakmam
Gözün kalmasın arkalarda bakmasın diyarlara
Sen mutlu ol diye bir tanem mutlu yaşa diye
Üzülmesende sen yinede üzülme
Bir şey demiyorum kızmıyorum sana
Alınmıyorum yaptıklarından umursasamda
Hiç belli etmiyorum üzüldüğümü
Hiçleri yaşıyorum yanlızlığımla
Yaşıyorumya seni sen olmasanda
Bakıyorum fotoğraflarına biraz ağlıyorum
Durup düşünüyorum biraz merak ediyorum
Nerelerdesin huzurlumusun Mutlumusun
Biliyorum elbet birtanem biliyorum
Benim için kaybetmeye göze alamadığın kişilerle
En iyileri yaşıyorsun mutlu olmak gibi
Ben gülemedim bir tanem hiç gülemedim
Senden sonra gitmiştinya öylece kaldım
Hala aynı yerdeyim bakıyorum geleceksin diye
Üzülmesende sen yinede üzülme
Ben seni düşünürek mutlu olmaya çalışıyorum
Delirdiğimi düşünüyorlar yakın arkadaşlarım
Kendimi fazla kaptırdığımı söylüyorlar
Üzülüyorlarmış, üzülseler yanlız kalırmıydım
Bir başımayım ne dinleyenim var ne dinlediğim
Üzülmesende sen yinede üzülme
Hayatın modern olsun ben kalırım öylece
Dağınık olmayı sevmezdim
Senden sonra öyle bir sevdimki
Dokunduğun şeylere dokunmadım, izledim
Üzülmesende sen yinede üzülme
Beni hatırlamadığını bile öğrendim
Başkaları var şimdi o yüreğinde, hayallerinde
Oysa ben hiç uyuyamadım, kabuslar görürüm diye
Hiç durma sen üzülme gitmiştin zaten
Üzülmesende sen yinede üzülme
Bende gidiyorum, hatıralarıda anılarıda
Götürüyorum yanımda sen üzülme diye
Yeterki hatırlama beni, üzülme sen
Ben yaşıyorum seni sensiz
Gidiyorum sessiz kimse hissetmeden bilmeden görmeden
Gidiyorum yeterki sen hiç üzülme
Şimdi değil ama gidiyorum
Biraz daha mutlu oldğunu izledikten sonra
Gitme demeni okadar çok isterdimki
Demiyorsun işte diyemiyorsun
Ben sana ne çok aşığım ama gidiyorsun sen
Gitmeliyim artık dönmüyorsun bak işte...
Gidiyorum lütfen üzülme...
Üzülme, üzülsende ağlama bir tanem
Gidiyorum artık lütfen üzülme ağlama sankın
Gidiyorum lütfen üzülme...
Vazgeçmemeyi öğrenmiştim senden
Bu sefer vazgeçen sen oldunya öğrenmelerim boşa
Boşaymış o hayaller boşaymış çekilen dertler sana göre
Oysa biz nelerin üstesinden gelmiştik neler atlatmıştık
Umutlarım tükenmedi hala bırakılan yerdeler, yerlerindeler
Gün olur belki uğrarsın hayaller diyarına umutlarla
Gitmeliyim artık hayaller beni bekler...
posted by Bilinmez at 02:28:00

0 Comments:

Yorum Gönder

<< Ana Sayfayı Özledim